عضويت در سازمان جهاني ايزو

سه نوع عضويت در سازمان ISO تعريف شده است:

  • Member: نهادهاي ملي مسئول استاندارد در كشورهاي عضو سازمان ISO مي‌توانند عضو اين سازمان باشند. سازمان استاندارد و تحقيقات صنعتي ايران به نمايندگي از كشور ايران عضو ISO است و در 282 كميته فني آن عضو فعال يا ناظر است.
  • Correspondent member: كشورهايي كه نهاد ملي مسئول استاندارد ندارند، مي‌توانند نهادي را به عنوان عضو وابسته معرفي كنند. اعضاي وابسته نمي‌توانند در فعاليت‌هاي تدوين استاندارد مشاركت داشته باشند ولي از فعاليت‌هاي انجام شده مطلع مي‌شوند.
  • Subscriber member: اين نوع عضويت براي كشورهاي با اقتصاد بسيار كوچك پيش‌بيني شده است. مشتركين حق عضويت بسيار ناچيزي پرداخت مي‌كنند و هيچ نوع مشاركتي در فعاليت‌هاي تدوين استانداردهاي بين‌المللي ندارند.
  • Liaison members : علاوه بر اعضاي نامبرده شده كه رسماً در نمودار سازماني، سازمان ISO قرار دارند، تعدادي از سازمانها نيز هستند كه با TCها در ارتباطند اين سازمانها، سازمان های اشتراکی ناميده مي شوند. اين سازمانها، سازمانهاي معتبري هستند كه در عرصه هاي استانداردسازي يا ساير عرصه ها در سطوح مختلف ملي، منطقه اي و بين المللي فعالند. اين ارتباط براي هماهنگ سازي فعاليت ها و كمكهاي متقابل فني، اجرايي و اداري مي باشد. این نوع عضویت، عضويت اشتراکي می باشد که برخی از سازمان های بين المللي که نقش موثری در کار کميته فنی و يا کميته فرعی دارند می توانند به اين صورت عضويت داشته باشند. اين ارتباط می تواند بين کميته های فنی مختلف و يا زير کميته ها نيز باشد. نظیر: BIPM, CIE, EC, IAEA, ICRU, IGU, IMO, ITU, IUPAC, OIML, UNECE, WHO

طبق آخرین آمار ارایه شده، ایزو دارای 110 عضو عادی (من‌الجمله جمهوری اسلامی ایران)، 43 عضو متناظر، و10 عضو اشتراکی است. همچنين لازم به ذکر است که ایزو به منظور تسهیل در تجارت جهانی و انتقال دانش و فناوری، برنامه‌های خاصی را برای کمک به کشورهای در حال توسعه (که بیش از سه چهارم اعضای آن را تشکیل می‌دهند) تدارک دیده است. برای این نوع کشورها، استانداردها منابع مهمی از دانش و تجربه بوده که می‌تواند خلاء ناشی از فقدان تجربه یا منابع لازم برای توسعه را در این کشورها پر کند. از سوی دیگر، از آن‌جا که فرآیند توسعه استاندارد در ایزو «باز» بوده و منعکس‌کننده‌ی نقطه نظرات تمامی ذی‌نفعان (از تمامی بخش‌ها) است، کشورهای در حال توسعه هم می‌توانند در این فرآیند مشارکت فعالانه داشته باشند. برخی از فواید حاصل از مشارکت فعالانه در فرآیند توسعه استاندارد برای این گونه کشورها، به شرح زیر است:

  • اثرگذاری بر محتوای فنی استانداردها با هدف لحاظ کردن نیازهای خاص و ویژه‌ی خود،
  • حصول تجربه در زمینه فعالیت‌های استانداردسازی، با هدف کمک به ایجاد و تقویت زیرساخت‌ها
  • دسترسی سریع و آسان به دانش فنی و اطلاعات